Ant. ad Introitum. Sap, 11, 24, 25 et 27. Miseréris ómnium, Dómine, et nihil odísti eórum quæ fecísti, dissímulans peccáta hóminum propter pæniténtiam et parcens illis : quia tu es Dóminus, Deus noster. Ps. 56, 2. Miserére mei, Deus, miserére mei : quóniam in te confídit ánima mea. V/.Glória Patri.
De qui, Seigneur, n’avez-Vous point pitié ?
Pour Vos enfants, Vous n’avez point de haine :
Vous pardonnez, Dieu très doux, volontiers
Au cœur contrit qui vient chercher sa peine.
Pitié, Seigneur ! Mon âme se repent,
Mon cœur éclate en sanglots de souffrance
Et mon esprit, pris aux crocs du serpent,
Ne met qu’en Vous, Vous mon Dieu, sa confiance.